0(0)

Słońce, promienie

Opis

renesans
Kochanowski Jan „Na lipę” (słońce, promienie – element przyrody)
Kochanowski Jan „Pieśni” „Nie porzucaj nadzieje…” (słońce – nadzieja)
Szymonowic Szymon „Żeńcy” (słońce – znak radości, optymizmu)

romantyzm
Goethe Johann Wolfgang „Cierpienia młodego Wertera” (słońce – element doskonałości świata)
Krasiński Zygmunt „Nie-Boska komedia” (promień – siła niszcząca)
Mickiewicz Adam „Pan Tadeusz” (słońce – gospodarz nieba; słońce – organizator pracy; słońce – element przyrody budzący do życia, dodający sił i energii)

Młoda Polska, modernizm
Baudelaire Charles „Padlina” (słońce – element kontrastowy do opisywanego zjawiska, synonim piękna; słońce – synonim kobiety)
Miciński Tadeusz „Strąceni z niebiosów. Lucifer” (słońce – symbol tego, co dobre, pozytywne)

dwudziestolecie międzywojenne
Bułhakow Michaił „Mistrz i Małgorzata” (promień poranka – oznaka lepszego życia, symbol nadziei, miłości silniejszej od śmierci)
Wierzyński Kazimierz „Zielono mam w głowie” (słońce – siła wyzwalająca w człowieku pozytywne uczucia)

II wojna światowa
Miłosz Czesław „Walc” (słońce – symbol spokoju i porządku)

współczesność
Andrzejewski Jerzy „Bramy raju” (słońce – element niszczący)

O instruktorach

0 (0 Oceny)

166 Kursy

0 studenci

Darmowy